Verslag Partijraad 26 juni 2010 Wonen, Werken en recreëren in het buitengebied

 Partijraad: boerenbeleid met boerenverstand

 In een schitterende locatie in het buitengebied debatteerde de Partijraad op 26 juni jl. over "wonen, werken en recreëren in ditzelfde buitengebied. Na een in memoriam voor Hans Dijkstal en het laatste nieuws over de informatie kwam de nieuwe opzet van de Partijraad goed naar voren: korte inleiders met tegengestelde invalshoeken (Jan Jaap de Graeff van Natuurmonumenten en Werner Ludwig van VNO-NCW) en veel tijd en ruimte voor de leden van de partijraad om te debatteren. Samen met het panel van Tweede Kamer-specialisten (Brigitte van der Burg, Helma Nepperus en Janneke Snijder) kwamen een drietal centrale thema's vanuit verschillende invalshoeken naar voren.

 Meer ruimte voor ondernemen

Het ondernemersklimaat in het buitengebied komt ernstig in de verdrukking door regelingen voor Natuurbeheer, zoals Natura 2000 en de Ecologische Hoofdstructuur. Deze regelingen houden in dat in bepaalde gebieden voorrang wordt gegeven aan de ontwikkeling van de daar aanwezige planten en dieren. Hiervoor wordt de bestemming van deze gebieden (het zijn er in Nederland 62) gewijzigd. Het wrange van de regelingen is echter niet dat zich hier geen economische ontwikkelingen mogen voordoen (in deze gebieden en ook in de omgeving hiervan), maar dat er geen geld beschikbaar is om het land daadwerkelijk op te kopen. De boer mag dus niets meer ontwikkelen én zijn land niet aan anderen verkopen. Tegelijkertijd wordt zijn land niet aangekocht. De partijraadsleden spraken diverse keren van 'verstikking'.

 Meer ruimte voor mensen

De discussie ontspon zich vervolgens rondom de vraag of de overheid wel nodig is om de natuur te ondersteunen. Tenslotte is het landschap waar we allemaal zo van houden ontstaan door met name onze boeren. Hun Binnen Natura 2000 zijn ook diverse gebieden aangewezen, die niet zonder de inspanning van hun eigenaar hadden kunnen ontstaan en het lijkt nu wel alsof diezelfde eigenaar de grootste bedreiging van dit landschap is geworden. Dit heeft wel grote invloed op de leefbaarheid van kleine kernen en het buitengebied. Als economische ontwikkelingen niet meer mogelijk zijn trekken mensen weg en trekken voorzieningen weg. Nederland werd omschreven als een mozaïek van diverse activiteiten; geheel ingericht door mensen. Ook de natuur is ingericht door mensen en je kunt daarin meer kapot maken dan creëren. De overheid als bedreiging in plaats van steun? En waar zit dat dan in?

 Minder ruimte voor regels?

Ook in deze partijraad kwam de verstikkende regelgeving naar voren. Het lijkt wel alsof mensen geen onderscheid kunnen maken tussen het doel dat we willen bereiken en de toepassing van de regels om hierbij te helpen. En ook de VVD wil geen land zonder regels (hoewel enkele stemmen opgingen om de gebeurtenissen hun loop te laten hebben). Iedereen in dit land wordt met regels beschermd, behalve de boeren. En niet alleen door Europa. Steeds meer blijkt dat de Europese regels van een extra toefje slagroom worden voorzien door de diverse Nederlandse overheden. En niet alleen door linkse politici. Ook VVD-wethouders of -gedeputeerden willen graag hun nalatenschap veiligstellen door het aanscherpen van regels. Sommigen zijn hier blij mee, maar velen niet. En die velen leven vaak in het buitengebied en zien dat dit leven steeds moeilijker wordt.

 Peter Lamberts